નિસર્ગગ્રસ્તતા

મન તો કહે છે.."ઉગતી સવારનાં સોનેરી સૂર્યની કૂણી હૂંફાળી કિરણોથી રોમ-રોમમાં

જીવંતતા ભરી લઉ..સધ્યસ્નાતા દેવચકલીની ભીની ફડફડતી પાંખોની બોછારથી

સ્નિગ્ધતા અનૂભવું..તૂલસી ક્યારે દિપજ્યોતે આણેલી પવિત્રતાને ભાવપૂર્વક ગ્રહૂં..!!"

પણ આ નજર સામે અસ્ખલિત વહેતા સમય પ્રવાહનુ શું કરવું?

હંમેશ નિસર્ગગ્રસ્ત રહેતું મન પાછું પડે છે..આ સમયયંત્ર સમક્ષ..

કાર્યરત રહેતું તન અને કુદરતરત રહેતું મન!!!

કુદરત અને કર્મ વચ્ચે રહેતો આ પડદો શુ ક્યારેય છેદી શકાશે???

અનેકાનેક કામ ના બોજા તળે જાણે કુદરતનાં સૌંદર્યથી વિમુખ થઇ જવાયું છે..
આ ખેંચતાણનો અંત આણવાનાં સતત પ્રયત્ન કરું છુ..પણ આ સમયયંત્ર..
પોતાની ગતિની સાથે મારી ગતિ પણ બમણી કરી દે છે..પરંતુ કુદરત તરફની
ઉત્કંઠા અનંત છે..સમયથી છિનવેલી થોડી ક્ષણો આ કુદરતને અર્પણ..

ઉષ્મા

મારું ખોવયેલું મોતી

આ નાના-નાના ટૂકડાઓનું સર્જન સમયાંતરે થયા કરે છે.
તેનો સંગ્રહ એકીસાથે અહિં આલેખતી રહિશ.

*********************************************

 

*

એક તારા જ નામની
રેખા-જે મારી હથેળીમા ન હતી..
તેની જ તલાશમાં હું
ઉમ્રભર તરસી,તડપી,
આખરે તું વ્યાપ્યો
...અણુઅણુએ યાદ બની
ત્યાં જ શ્વાસ ઝંપ્યા..
પ્રગટ્યું એક અશ્રુબિંદુ
તારી આંખે
તે જ મારો સફળ જન્મારો..
ઉષ્મા.

*
હાથ અર્પ્યો,હાથ ગ્રહ્યો..
સાથ ઝંખ્યો,સંગાથ રળ્યો..
અનંતતા ચાહિ!!!!
વેરણછેરણ શબ્દ સૌગંદ..
હાથ-સાથ રહ્યો રળઝળ્યો..
બસ આટલી જ તારી આસક્તિ??
હાથ,સાથ મેળવી
અનંત શબ્દથી છળ્યો???
ઉષ્મા.

*

તારા જવાની અસર માત્ર એટલી જ છે..
છવાઇ ગયો છે તું ચોતરફ હવાની જેમ!!
વણરોકાયેલ સ્પંદનો ને વણથંભી યાદોનું..
અવિરત આવાગમન વિસરવું કેમ???
ઉષ્મા.

*

યાદભરી સાંજ તો આથમી જશે ચાલો...

પણ આ બળબળતાં ઝૂરાપાનું શું?

રાત આખી બે કાંઠે જે વહ્યા જ કરે છે..

છિન્નભિન્ન સ્મરણોનાં તરપાનું શું?

ઉષ્મા

મારો સજન...

સજન મને ઝૂલો ઝૂલાવે..
આભને આડકવાને આતૂર આ હૈયાને
ફરી ફરી પાછું બોલાવે...સજન મારો ઝૂલો ઝૂલાવે.

પહેલી તે ઠેંસ લેતી પહોચું હું વાદળમાં,
મેઘધનૂ રહેતું જ્યાં લઇ રંગ સાત..
નીલી-પીળી છોળોને આંબવાને જાઉં ત્યાતો..!
રસભરી ધરતી બતાવે...સજન મારો ઝૂલો ઝૂલાવે.

બીજી ઠેંસ લેતાંવેંત તારલીયે પહોચી હું,
એ તો જાણે ટમટમતાં સિંદૂરી સોંણલા..
આ તે કાંઇ તારા? કે છે સજનની આંખળી..!
પ્રિતભરી વાણિ સૂણાવે...સજન મારો ઝૂલો ઝૂલાવે.

ત્રીજી તો ઠેંસે હું ચાંદલીયે પહોંચું છું,
એ તો જાણે મઘમઘતો મોગરાનો ઢગલો..
આ તો એજ મોહકતા! જે મારા સાજનની..!
મદભરી યાદો અપાવે...સજન મારો ઝૂલો ઝૂલાવે.

ઉષ્મા

તું આવી શકે..મારા સુધી..

એક છેડેથી બીજા છેડા સુધી

પહોંચવા માટે એક રસ્તો હોય છે...

મારે બીજું કાંઇ નહીં માત્ર તારો રસ્તો બનવું છે..

લીલો-લીલો, હરિયાળો રસ્તો...

જ્યાથી તું આવી શકે..મારા સુધી..હું તારા સુધી.

જો તું ભૂલો પડે તારા રસ્તેથી..તો ઉભો રહી જજે તે જ સ્થાને..

રસ્તો તને લઇ જશે તારા ગંન્તવ્ય સુધી.

ચાલતા ચાલતા થાકી જવાય તારાથી..ઇચ્છા થાય આરામની..

સુઇ જજે નિરાંતે આકાશ ઓઢીને...

હું તારું કવચ બનીને તને સંભાળીશ..

વહેલી સવારે ઉઠ્તાં વેંત નજર કરજે..તારા રસ્તા ઉપર..

ફરકતા ઘાંસની ટોંચ પર,ઝાંકળ બનીને..

મલકાતી જોતી હોઇશ હું તને..

હું સૂરજ હોઇશ..હું પ્રકાશ હોઇશ..

હું તારા સુધી પહોંચવાનો રસ્તો હોઇશ..

તારે એ રસ્તા પર ચાલવું જ પડશે...

એ રસ્તો વ્રુક્ષોથી ઘેરાયેલો..પંખીઓનાં કલરવમાં ખોવાયેલો...

લીલાં-પીળાં સ્વપ્નોમાં આટવાયેલો..

તને લઇ જશે ક્યાંક ને ક્યાંક..જ્યાં તું જવા ચાહતો હોય..

હવે તે રસ્તા પર ચાલ્યા સિવાય છૂટકો જ નથી તારે...

તું યુગોથી ચાલ્યો છે...તે રસ્તેથી

જે રસ્તો પ્રેમનો છે...

ઉષ્મા

એ ક્ષણ

તારું-મારું મળવું અને નૈન મળ્યાની ક્ષણ,

મળતાની સાથે જ શરમાતા શરમાતા 

નૈન ઢળ્યાની ક્ષણ..

પ્રથમ નજરે વાતો પ્રણયની થઇ આંખો આંખોમાં,

પસંદગી એક જ મંઝિલની થઇ વાતો વાતોમાં,

થયો પ્રેમ ઘભરાતા ઘભરાતા..

હ્રુદય ખોયાની ક્ષણ..

જોઉ તને, બસ જોતીજ રહુ..સમય ના ખરે,

નિરખે મને, માણું તને..સમય ના ખરે,

કરું એક નજર લપાતાં છુપાતા...

સાંજ ઢળ્યાની ક્ષણ..

દરિયાની ભીની સુગંધી રેતીમાં બેઠાં પાસે..સાથે,

આપી નિશાની પ્રથમ પ્રેમની એક મેકને હાથે,

રહી ગઇ બસ લજાતા લજાતા...

સ્પર્શ કર્યાની ક્ષણ..

પાંપણ

આવે જો તુ ખળભળી જાય પાંપણ,

નાચે ખુશીથી ગમ ગળી જાય પાંપણ.

કે આપણી ક્ષણભર મળી જાય પાંપણ,

પછી મારી ઢળી જાય પાંપણ.

આજે ભલે નાદાન સમજો તમે પણ,

હરેક અશ્રુને ગળી જાય પાંપણ.

એ ક્યા વિરહનુ દ્રષ્ય જોઇ શકે છે,

તુ જાય તો અકળાઇ જાય પાંપણ.

જો બેવફાઇની અસર તેં કરી જે,

તુજ દ્વાર લગી આવી વળી જાય પાંપણ.

સમ્બન્ધ

પ્યારા મિત્રો,આગળ કહ્યુ તેમ બહુ નાની ઉમરથી લખવાનુ શરુ કર્યુ હતુ.

આજે મારી રચના રજૂ કરુ છુ..શબ્દો થોડા બાલિશ લાગે તો માફ કરજો,
અને હા..તમારા પ્રતિભાવો જરુર આપજો.




જ્યા સ્વાર્થની ભાવના નથી, નથી આવેષની રેખાઓ,
તે જ સમ્બન્ધ છે.

નફરતનો જ્યા નિષેધ છે, છે ચાહત તણા ડુન્ગરાઓ,
જ્યા લાગણીના સેતુનો પ્રબન્ધ છે..તે જ સમ્બન્ધ છે.

ચાન્દનીની જ્યા શિતળ કિરણો છે, છે સુરજ તણી ઉષ્માઓ,
જ્યા પ્રેમનો પ્રકાશ અકબન્ધ છે...તે જ સમ્બન્ધ છે.

દ્રુષ્ટિનો જ્યા પ્રણય છે, છે આખો તણા સપનાઓ,
જ્યા માગણીઓ નજરબન્ધ છે....તે જ સમ્બન્ધ છે.